Eerste stapjes van De Maier-Files

De voorbije weken zijn we, behalve met het schrijven en tekenen, herschrijven en hertekenen van boek 1, vooral bezig geweest met het maken van reclame voor onszelf en in het bijzonder de gratis prequel op onze serie op het internet. Een meer dan voltijdse job die niet van aard is meteen massa’s reacties te krijgen, maar intussen hier en daar toch al wat positieve respons heeft gekregen.

Dit weekeinde gaan we voor het eerst de boer op. We zitten er dan wel niet te signeren of zo, maar hopen onszelf toch bekender te maken bij het “grote” publiek op de stripbeurs “Aalst stript” in Aalst (Keizershallen op het Keizersplein aldaar). Als u daar dus twee kerels ziet rondlopen met een “Trust no one”-shirt aan: kom naar ons toe, vraag een foldertje, geef ons een bemoedigend schouderklopje, en lees naderhand die gratis prequel (onze eerste betalende strip verschijnt in oktober). Want De Maier-Files is het waard …

Intussen alvast onze dank aan de mensen van Stripster, alwaar sinds deze week onze prequel eveneens gepubliceerd wordt, maar dan in hapklare brokken van vier bladzijden ineens.

We hebben trouwens ook al ons eerste interview achter de rug. Dat zou dan weer elders – we weten u nog wel te vertellen waar – gepubliceerd worden eind volgende week.

Geniet nog van het weekend. Misschien tot zondag in Aalst ! Enneuh, lees die prequel ...

The Bielefeld conspiracy – part 2

Yesterday, in the first part of this article, we talked about the so called Bielefeld conspiracy, the fact that it was made up by a few students in the first half of the 1990s, and the reason why they apparently did that. We repeat that reason: to demonstrate the unfalsifiability of conspiracy theories and their inevitable circular argument. Big words for the assertion that you can’t prove that conspiracy theories are wrong, be it just because those who believe them will say that those who don’t are part of the conspiracy. Sounds nice and recognizable: think of Jerry Fletcher in the movie “Conspiracy theory” – a role played brilliantly by Mel Gibson – who’s convinced that almost the entire world is involved in some conspiracy or another.

Now this Jerry Fletcher is no more than a caricature. Maybe somewhere in the world there is a “conspiracy theorist” vaguely resembling this caricature, but the number of politicians taking bribes or putting aside their principles in exchange for power, politicians resembling their caricature, is undoubtably much bigger. By which we are saying: putting everybody involved with certain matters aside as a lunatic because some lunatics are involved with certain matters is al too easy.

If you spend, on the contrary, some time on, for example, fora like the one of Godlike Productions, you’ll soon come to the conclusion that “conspiracy theorists” in general bare absolutely no resemblance to Jerry Fletcher and those who do are at least ridiculed by the others. One of the reasons to do that is being or not being able to answer the question “Why ?”. Could a supermarket chain put strychnine in your steak ? Of course, but why would the supermarket chain bother ? Could you be abducted and have a chip planted in your brain ? Probably, but why would anybody do that ?

The fact that nobody in the case of the so called Bielefeld conspiracy could produce a canny answer to that question is the very reason why this “conspiracy” has been seen as a good joke from the beginning and not a possible reality. Honestly: if – as later admissions to the story said – the CIA, the Mossad or aliens would like to hide something in Bielefeld, they wouldn’t attract the attention of the world by denying the city even exists.

Conclusion: the theory on the Bielefeld conspiracy is, in clear opposition to what the creators of it would have intended, very falsifiable (exactly like the existence of the city itself: it suffices to, from the apparently really existing part of Germany, drive there to conclude it’s not a Potemkin village). And no “conspiracy theorist” will rebuke us as part of the conspiracy because we dare say so.

But maybe the thing about “unfalsifiability” and “circular argument” was not the real reason for bringing up the Bielefeld Verschwörung ? No, indeed, there are better reasons possible. And sarcastic people as well as “conspiracy theorists” are familiar with it: ridiculing somebody or something (remember what we wrote above about the caricature Jerry Fletcher). You met some friends and drank a beer ? Are you sure you weren’t abducted by a flying saucer ? A fire in the kitchen ? Sure your mother didn’t pass away again ? Hitler didn’t die in that bunker in berlin ? Right, and this year he had his 125th birthday somewhere in South-America … That kind of things. Let’s be honest: it’s far easier to ridicule someone than to prove he’s wrong.

Conclusion: how to make clear to the world that those who think of conspiracy theories are lunatics ? By coming up with absolutely crazy conspiracy theories and mingling them softly with the other theories. That’s something you can observe on conspiracy websites too an usually those messages are recognized by serious people as what they are: trolling. Only for outsiders, people who are not seriously in these things, the difference between trolling and seriousness is not clear, which is why the serious stuff is seen as nonsense too.

For real “conspirators” – and we’ll discuss what we see as such another time – the internet is a blessing: everybody and nobody is taken serious, every opinion is worth as much as another one or nothing.

For “conspiracy theorists” it really doesn’t matter that much: they are in the essence spirits with a tendency to science. They don’t settle with what the media, governments or opinion makers are telling them, they are looking for connections, for underlying truths, for that which maybe hidden by the big scenery put on stage by whom it may concern. They are very critical minds and so they can’t stop looking even if half the world is mocking them.

Enough filosofy ? Then read the free prequel to The Maier-Files: http://www.maier-files.com/prequel.php.

De Bielefeld-samenzwering – deel 2

Gisteren, in het eerste deel van dit artikel, hadden we het over de zogenaamde Bielefeld-samenzwering, het feit dat die verzonnen is door een paar studenten in de eerste helft van de jaren 1990, en de reden waarom ze dat zouden gedaan hebben. Die laatste herhalen we graag: de onfalsificeerbaarheid van complottheorieën en hun noodzakelijke circelredenering aan tonen. Dure woorden voor de stelling dat je niet kunt aantonen dat complottheorieën niet kloppen al is het maar omdat degenen die er in geloven zullen beweren dat wie dat niét doet deel van het complot is. Klinkt leuk en herkenbaar: denk maar aan Jerry Fletcher in de film “Conspiracy theory” – een rol schitterend gespeeld door Mel Gibson – die er van overtuigd is dat zowat de hele wereld betrokken is in een of ander complot.

Nu is die Jerry Fletcher uiteraard een karikatuur. Misschien bestaat er ergens ter wereld een “conspiracy theorist” die vaag iets weg heeft van die karikatuur, maar het aantal politici dat omkoopsommen aanneemt of zijn principes opzij zet om te kunnen deelnemen aan de macht, politici die dus op hun karikatuur lijken, is zonder twijfel beduidend groter. Waarmee we willen zeggen: iedereen die zich met bepaalde zaken bezighoudt, wegzetten als gek omdat bepaalde gekken zich ook bezighouden met die bepaalde zaken, is té gemakkelijk.

Wie daarentegen de moeite doet enige tijd door te brengen op, bijvoorbeeld, fora zoals dat van Godlike Productions komt al snel tot de conclusie dat “conspiracy theorists” door de band genomen absoluut niét lijken op Jerry Fletcher en dat degenen die dat wél doen op zijn zachtst gezegd belachelijk gemaakt worden door de anderen. Eén van de redenen daarvoor is het al dan niet kunnen beantwoorden van de vraag “Waarom ?”. Kan een supermarktketen strychnine in je biefstuk doen ? Uiteraard, maar waarom zou die supermarktketen dat willen ? Kan iemand je ontvoeren en een chip in je hoofd steken ? Wellicht, maar waarom zou iemand zich daarmee bezig houden ?

Het feit dat niemand in het geval van de zogenaamde Bielefeld-samenzwering een ook maar enigszins zinnig antwoord kan geven op die vraag is dan ook de reden waarom die “samenzwering” van begin af aan als een goede grap is gezien en niet als een mogelijke realiteit. Laat ons wel wezen: als – zoals het in latere toevoegingen aan het verhaal heet – de CIA, de Mossad of buitenaardse wezens iets zouden willen verbergen in Bielefeld, dan zouden ze niet de aandacht van de wereld trekken door te ontkennen dat die stad bestaat.

Conclusie: de theorie rond de Bielefeld-samenzwering is, in regelrechte tegenstelling tot wat de scheppers ervan zouden beoogd hebben, uitermate falsificeerbaar (net zoals het bestaan van de stad zelf overigens: het volstaat er, vanuit het kennelijk wél echt bestaande deel van Duitsland heen te rijden om tot de vaststelling te komen dat het géén Potemkin-dorp is). En geen enkele “conspiracy theorist” zal ons verwijten deel uit te maken van de samenzwering in kwestie omdat we zulks durven beweren.

Maar misschien was dat van die “onfalsificeerbaarheid” en die “cirkelredenering” niet de ware reden om met de Bielefeld Verschwörung op de proppen te komen ? Nee, er zijn inderdaad betere redenen te bedenken. En zowel sarcasten als “conspiracy theorists” zijn ermee bekend: het belachelijk maken van iemand of iets door te overdrijven (herinner u wat we hierboven schreven over de karikatuur Jerry Fletcher). Onverwacht vrienden ontmoet en daarmee een biertje gaan drinken ? Zeker dat je niet ontvoerd bent door een vliegende schotel ? Een brandje in de keuken ? Zeker dat je moeder niet wéér overleden is ? Hitler is niet gestorven in die bunker in Berlijn ? Juist, en dit jaar heeft hij ergens in Zuid-Amerika zijn 125^ste verjaardag gevierd … Die dingen. Laat ons immers wel wezen: het is veel makkelijker iemand belachelijk te maken dan te bewijzen dat hij ongelijk heeft.

Conclusie: hoe kan je de wereld duidelijk maken dat alle samenzweringstheorieën bedacht zijn door gekken ? Door hele gekke samenzweringstheorieën te bedenken en die geleidelijk aan tussen de andere te mengen. Ook dát zie je gebeuren op samenzwerings-fora en doorgaans worden die berichten door mensen die ernstig bezig zijn herkend als wat ze zijn: trollen. Alleen voor buitenstaanders, mensen die zich niét ernstig verdiepen in dat soort zaken, is het onderscheid tussen getrol en ernst niet duidelijk, waardoor ze de ernst óók voor onzin aanzien.

Voor échte “samenzweerders” – en we hebben het een andere keer nog wel over wat we daaronder verstaan – is het internet daarom een zegen: iedereen en niemand wordt ernstig genomen, iedere mening is evenveel of niets waard.

Voor “conspiracy theorists” maakt het intussen allemaal niet zoveel uit: zij zijn in essentie tot wetenschap neigende geesten. Zij nemen geen genoegen met wat hen door media, regeringen of opiniemakers wordt voorgekauwd, zij gaan op zoek naar verbanden, naar achterliggende waarheden, naar wat mogelijk verborgen zit achter de grote decors opgetrokken door wie daar mogelijk belang bij heeft. Zij zijn zeer kritische geesten en kunnen daarom niet ophouden met zoeken zelfs al worden ze door de halve wereld uitgelachen.

Genoeg filosofie ? Lees dan de gratis prequel op De Maier-Files: http://www.maier-files.com/NL/prequel.php.

The Bielefeld conspiracy – part 1

Whoever is occupied with the theme “conspiracies” from time to time – like we at The Maier-files – will hit the so called Bielefeld Verschwörung or Bielefeld conspiracy sooner or later.

Bielefeld is a city in the northeastern part of the German state North Rhine-Westphalia, more specifically in the Regierungsbezirk Detmold, where the hotel of our friend Rolf Dietrich is located (see the prequel to The Maier-Files, read it for free here: http://www.maier-files.com/prequel.php). Bielefeld has over 328.000 inhabitants and is thus the biggest city of the region East Westphalia-Lippe – of which the city is also the scientific and cultural centre – and one of the twenty biggest cities of Germany.

At least, that is what offical sources will tell you. Reality however is that the city … doesn’t exist. Last week (see this blog: http://maier-files.com/blog.php?p=10) we had to pass by the A2-exit Bielefeld and really: nothing to see there but prairies. So it’s not really amazing that at the end of the trailer for the movie made about the Bielefeld conspiracy someone says: “Sehen wir uns nicht in dieser Welt, dann sehen wir uns in Bielefeld” (If we don’t see each other in this world, we’ll see each other in Bielefeld).

No, seriously, Bielefeld does exist. And the whole conspiracy was invented by a few students in 1993 (and made known by a certain Achim Held, an ICT guy, who launched it on the internet in 1994). Goal was, as is said, to demonstrate the unfalsifiability of conspiracy theories and their inevitable circular argument. And that’s exactly what we want to talk about tomorrow.

De Bielefeld-samenzwering – deel 1

Wie wel eens bezig is met het thema “samenzweringen” – en wij bij De Maier-Files zijn dat – stoot vroeg of laat op de zogenaamde Bielefeld Verschwörung, ofte Bielefeld-samenzwering.

Bielefeld is een stad gelegen in het noordoosten van de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, meer bepaald in het Regierungsbezirk Detmold, alwaar ook het hotel van onze kameraad Rolf Dietrich gevestigd is (zie daarvoor de prequel op De Maier-Files, hier gratis te lezen: http://www.maier-files.com/NL/prequel.php). Bielefeld heeft meer dan 328.000 inwoners en is daarmee de grootste stad van de regio Ostwestfalen-Lippe - waarvan de stad ook het wetenschappelijk en cultureel centrum is - en een van de twintig grootste steden van Duitsland.

Althans, dat is wat officiële bronnen u zullen melden. De werkelijkheid is namelijk dat de stad … niet bestaat. Wij moesten vorige week (zie dit stukje: http://maier-files.com/NL/blog.php?p=10) nog langs de A2 –afrit Bielefeld passeren en daar was werkelijk niets te zien behalve weiland. Niet zo raar dus dat aan het einde van de trailer van de film die over de Bielefeld-samenzwering gemaakt is gezegd wordt: “Sehen wir uns nicht in dieser Welt, dann sehen wir uns in Bielefeld” (Als we mekaar niet zien in deze wereld, zien we mekaar in Bielefeld).

Nee, ernstig, Bielefeld bestaat wél. En het hele complot is uitgevonden door een paar studenten in 1993 (het werd bekend via ene Achim Held, een ICT-jongen, die het in 1994 lanceerde op het internet). Bedoeling was naar verluidt de onfalsificeerbaarheid van complottheorieën en hun noodzakelijke cirkelredenering aan te tonen. En daarover willen we het morgen graag hebben.

War in Ukraine – And the winner is … China ?

Strange how the ideas that turn up in your head arise at the same moment in the heads of other people. We awoke this morning with the idea that China could be taking advantage of the war in Ukraine and look, several others wrote about that same thing today. So, we try to compel the situation.

It’s clear that Russia at this moment has every interest in reinforcing its economic ties with China. That Russia can do that makes clear also that the country has an advantage over “the West”: the losses generated by the mutual boycott can be compensated by the gains from better relations with other countries. That’s a possibility “the west”, as far as we know, doesn’t have.

One of the recent, and very striking, examples of these compensations is the 2500 mile pipeline connecting the Yakutia gas fields with the Chines border. Negotions over that pipeline were successfully finished in May, Putin opened “the biggest construction project in the world” in Eastern Siberia yesterday. The gas contract associated with the pipeline is worth 400 billion dollars over 30 years. Not entirely without risks for Russia because China could try to put pressure on the prices, but at the other hand there’s the fact that China really needs that gas.

Meanwhile the China National Petroleum Corporation (CNPC) holds 20 percent in a project planned on the Yamal peninsula by Russia’s Novatek Group and Total France, while it also works with Rosneft on oil deposits in Eastern Siberia and got an offer from Putin this week to gain a stake in the huyge Vankor oil field.

So Russia succeeds in replacing the money not coming from the West anymore by money newly coming from the East, China succeeds in diversifying its energy supplies. Both win.

But there’s more. China and Russia agreed today to settle a bigger part of their bilateral trade in their own currencies and to enhance the cooperation between their banks. Goal: to diminish dependence on the currency of a third country, read: the dollar. Second goal: keeping entrance to the financial market open for Russian companies despite the sanctions of the European Union and the United States. Third goal: bringing closer the ambition of China to make the yuan the global reserve currency one day and curb the risks of the investments in US government debt.

And then there’s this: China has military and economic interest in keeping open the “land road” over Russia. Because for the “maritime road” China has to take into account the US navy, while the “land road” that connects China, Kazakhstan and Russia guarantees a safe passage for Chinese export to Europe, the Middle East and Africa. While Russia has interest in exporting energy and other products via that same “land road” to China. Li Hui, the Chinese ambassador in Moscow, keeps on repeating that “China and Russia are together like lips and teeth”.

But that’s not all of it. Ukraine and Russia namely have become competitors instead of being each other’s supplier and buyer, especially concerning … military equipment. Both are thus looking for new buyers and both are looking towards China. So China finds itself in a buyer’s market, which allows the country to get military technology and expertise easier and cheaper. At the other hand Chinese suppliers could be a cheap alternative for production of certain military gear in Russia (where that gear used to be bought in Ukraine), what could be an advantage for Russia too. Finally, to the advantage of both Russia and China, there’s the fact that third countries under international pressure could resolve to buy weapons – be it or be it not made in Russia – in China.

The growing connectedness between China and Russia is – though there’s not an official alliance yet – starting to influence third countries already. Mongolia, for example, caught between these two powers, has been courted by Russia and China for weeks and is repositioning its foreign policy more and more towards its two neighbors. Mansour Moazzemi, Iranian deputy minister for Oil communicated yesterday that his country will be working closer together with Russia and China to bypass the sanctions against Iran. Interesting for Russia because Iran is buyer of military equipment, interesting for China because Iran is its third biggest supplier of crude oil. And what about the joint military exercise against an imaginary “separatist organization” that Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, together with Russia and China organized at the end of August ?

Well, we don’t know if the winner of the war in Ukraine will be called China, but we do have the impression that the action there led by the United States is bringing the block of potential adversaries closer together …

Talking about adversaries: Dieter and Lena have more of them then they actually would like. Read more about it in the free prequel to The Maier-Files.

Oorlog in Oekraïne – En de winnaar is … China ?

Raar hoe ideeën die in je eigen hoofd opkomen op datzelfde moment ook bij anderen vorm lijken te krijgen. Wij werden deze morgen wakker met de gedachte dat China wel eens zou kunnen profiteren van de oorlog in Oekraïne en kijk, verschillende anderen schreven daar vandaag óók over. Een poging dus om de situatie samen te vatten.

Het zal duidelijk zijn dat Rusland er op dit ogenblik alle belang bij heeft zijn economische banden met China te versterken. Dat het dat kan, maakt ook duidelijk dat het land een voordeel heeft ten opzichte van “het Westen”: het verlies dat gemaakt wordt door de wederzijdse boycot kan goedgemaakt worden door de winst uit betere relaties met andere landen. Een dergelijke mogelijkheid zit er voor zover wij zien niét in voor “het Westen”.

Eén van de recentste, en meest opvallende, voorbeelden van dat compenseren is de pijplijn van 4000 kilometer die de gasvelden van Jakoetsk gaat verbinden met de Chinese grens. De onderhandelingen daarover werden in mei succesvol beëindigd, Poetin kon gisteren “het grootste bouwproject ter wereld” openen in Oost-Siberië. Het gascontract dat daaraan vasthangt loopt over 30 jaar en is 310 miljard euro waard. Niet geheel zonder risico voor Rusland omdat China wel eens zou kunnen proberen de prijzen te drukken, maar anderzijds heeft China dat gas ook echt nodig.

Intussen heeft de Chinese nationale petroleummaatschappij CNPC ook 20 procent in handen van een project van de Russische Novatek-groep en Total France in het schiereiland Jamal, terwijl ze ook met Rosneft werkt aan olievoorraden in Oost-Siberië en vanwege Poetin deze week nog het aanbod kreeg een aandeel te verwerven in het gigantische Vankor-olieveld.

Rusland slaagt er dus in de wegvallende geldstroom uit het Westen op te vangen door een nieuwe geldstroom uit het Oosten, China slaagt er in zijn energielijnen te diversifiëren. Beiden winnen.

Maar er is meer. China en Rusland kwamen vandaag overeen een groter deel van hun onderlinge handel te betalen in de eigen munt en de samenwerking tussen hun banken uit te breiden. Bedoeling: de afhankelijkheid van de munt van een derde land, lees: de dollar, beperken. Tweede doel: de toegang van Russische bedrijven tot de financiële markt openhouden ondanks de sancties van de Europese Unie en de Verenigde Staten ter zake. Derde doel: de ambitie van China om van de yen op een dag dé reservemunt van de wereld te maken dichterbij te brengen en de risico’s verbonden aan het beleggen in schulden van de VS-overheid beperken.

En dan is er nog dit: China heeft er militair en economisch belang bij de “landroute” langs Rusland open te houden. Voor de “maritieme route” moet het land namelijk rekening houden met de zeemacht van de Verenigde Staten, terwijl de “landroute” die China, Kazachstan en Rusland verbindt de garantie biedt op een veilige passage van Chinese export naar Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Rusland heeft er intussen belang bij dat via die “landroute” de uitvoer van energie en andere producten naar China kan doorgaan. Li Hui, de Chinese ambassadeur in Moskou, blijft dan ook herhalen dat “China en Rusland samenhangen zoals lippen en tanden”.

Maar daarmee zijn we er nog niet. Oekraïne en Rusland zijn namelijk ook concurrenten geworden in plaats van wederzijdse leveranciers en afnemers, vooral wat betreft … militair materieel. Beide zijn dan ook op zoek naar nieuwe kopers en beide kijken daarvoor naar China. China zit dus in, wat heet, een kopersmarkt, waardoor het land makkelijker en goedkoper aan militaire technologie en expertise kan komen. Aan de andere kant kunnen Chinese leveranciers wel eens een goedkoop alternatief zijn voor productie van bepaalde militaire spullen in Rusland (waar die spullen vroeger gekocht werden in Oekraïne), wat voor Rusland ook wel eens een voordeel kan bieden. En in het voordeel van zowel Rusland als China zou het kunnen zijn dat derde landen die altijd wapens gekocht hebben van Rusland, maar dat nu vanwege de internationale druk niet meer durven, wapens – al dan niet van Russische makelij – gaan kopen in China.

De toenemende verbondenheid tussen China en Rusland begint – hoewel er vooralsnog geen sprake is van een officiële alliantie – in ieder geval al invloed te hebben op derde landen. Mongolië bijvoorbeeld, geprangd tussen de twee grootmachten, wordt de jongste weken opgevreeën door Rusland en China en herpositioneert zijn buitenlands beleid meer en meer richting die twee buren. Mansour Moazzemi, Iraans onderminister voor Olie liet gisteren dan weer weten dat het land nauwer gaat samenwerken met Rusland en China om de sancties tegen Iran te omzeilen. Voor Rusland interessant omdat Iran afnemer van militair materieel is, voor China interessant omdat Iran op dit moment de derde grootste leverancier van ruwe olie is. En wat met de gezamenlijke militaire oefening tegen een denkbeeldige “separatistische organisatie” die Kazachstan, Kirgizië en Tadzjikistan, samen met Rusland en China eind augustus organiseerden ?

Wel, wij weten niet of de winnaar van de oorlog in Oekraïne China zal heten, maar we hebben toch wel de indruk dat de door de Verenigde Staten geleide actie aldaar het blok van potentiële tegenstanders alleen maar nauwer tot elkaar brengt …

Over tegenstanders gepraat: Dieter en Lena hebben er ook meer dan ze wel zouden willen. Lees erover in de gratis prequel op De Maier-Files.