Heeft “het Westen” de sancties tegen Iran ingetrokken ?

22 september 1980: Irak valt Iran binnen na een lange geschiedenis van grensconflicten en met als motivatie dat de Iraanse Revolutie van 1979 (waarbij de sjah werd afgezet en het radicaal-islamitische regime van ayatollah Khomeini in de plaats kwam) de sjiïtische meerderheid in Irak wel eens op het idee zou kunnen brengen om iets soortgelijks te proberen. De Iraakse troepen slagen er, dankzij de revolutionaire chaos in Iran, in enig grondgebied te veroveren, maar raken dat tegen juni 1982 bijna allemaal weer kwijt. In de volgende zes jaren was grotendeels Iran in het offensief.

20 augustus 1988: als er uiteindelijk een wapenstilstand komt, duurt het verschillende weken vooraleer alle Iraanse troepen zich teruggetrokken hebben van het Iraakse grondgebied en zich opnieuw achter de grenzen van 1975 hebben geïnstalleerd.

5 september 2014: ayatollah Khamenei geeft zijn zegen aan samenwerking met de Verenigde Staten om IS(IS) te bevechten in het noorden van Irak. De Iraanse opperbevelhebber van de Quds, Qasem Soleimani, krijgt toelating daartoe militaire operaties te coördineren met de VS, Iraakse en Koerdische troepen. Reden ? Iran zegt het soennitische IS te zien als een ernstige bedreiging. Maar misschien is er méér aan de hand.

Iran heeft immers jaren problemen gemaakt van buitenlandse “tussenkomst”, zeker die van de Verenigde Staten, in Irak. En Iran heeft al máánden een serieuze voet aan de grond in Irak. Geen hypocriet gedoe over “no boots on the ground” van die kant. En dat wéten de Verenigde Staten: vorige maand nog hebben de VS luchtaanvallen op IS-troepen rond Amerli uitgevoerd ter ondersteuning van een coalitie van een door Iran gesteunde sjiïtische militie en Koerdische troepen (die werkten ook al met Iraanse troepen samen tijdens de Iraans-Iraakse oorlog). En zelfs de verdediging van Bagdad tegen een aanval van IS-troepen werd mee georganiseerd door Quds-opperbevelhebber Soleimani aan het hoofd van Iraakse sjiïtische milities.

Sterker nog: wellicht gebeuren de bombardementen al een aantal maanden door de VS en Iran zij aan zij. Immers: de SU-25-straaljagers die Poetin begin juli naar Irak zou gestuurd hebben om zij aan zij met de Amerikanen de IS-troepen te bombarderen, zouden volgens sommige experten … van Iraanse oorsprong zijn.

Als dat zo is, als Iran dus al lang “boots on the ground” is in Irak, waarom maakt ayatollah Khamenei dan nú van zijn samenwerking met de Verenigde Staten een officiële zaak ? Wel, wij denken aan … kernwapens.

Er gelden namelijk nog steeds sancties van onder andere de Verenigde Staten tegen Iran omdat dat laatste land de ambitie heeft een eigen nucleair programma – wellicht met als “aangenaam” bijproduct atoombommen – te ontwikkelen. Iran vindt die sancties hoogst onaangenaam, maar Iran heeft dus ook de mogelijkheid om in te grijpen in Irak. Niet echt eigenaardig dus dat Mohammed Javad Zarif, Iraans minister van Buitenlandse Zaken, half augustus zei dat Iran bereid is toe te treden tot een internationale anti-IS-coalitie als … die sancties opgeheven worden.

Wij verwachten dat pas in november officieel zal bericht worden dat die sancties opgeheven worden – dan zouden de gesprekken ter zake immers afgelopen moeten zijn -, maar maken ons sterk dat Iran nú al zijn gang mag gaan wat het nucleaire programma betreft.

Een leuke beloning wetend dat Iran, dat dus – zoals gezegd – wel degelijk “boots on the ground” heeft in Irak en daar ook niet geheimzinnig over doet, dankzij de samenwerking met de Verenigde Staten wel eens de praktische controle over zijn buurland zou kunnen verwerven …

Wij muizen er vanonder voor het weekend. Waarom niet even de gratis prequel op De Maier-Files lezen terwijl wij er niet zijn ?

Ukraine: war by request of Monsanto? – part 2

Yesterday, in part 1 of this article, we talked about the current state of things in the Ukrainian civil war and especially in the propaganda war being fought about that worldwide. A propaganda war to which so called “independent” media in the “free” west gladly cooperate, even in such measure that they do anything possible nót to talk about the facts that are at the base of what happened in and around Ukraine since November last year. So, let’s return to the 21^st of November for a while.

That day demonstrators started their “Revolution of Dignity” on the Independence Square in Kiev, a revolution also called “Euromaidan” referring to their goal of integrating Ukraine into the European Union. We don’t doubt for even a second that the biggest part of the demonstrators were there as idealists and that a big part of the following fights would be fought by those and other idealists. Only … did they know what they were doing ? And were they not, as happens all to often with “spontaneous” revolutions, misused by non-idealistic people in power ? That’s what we want to talk about today.

Direct cause for the protests was the fact that then sitting president Yanukovych refused to sign the association agreement between his country and the European Union. Protesters demanded more European integration, the resignation of the president and advanced elections, while Yanukovych, therein backed by about fifty percent of the population (according to different polls), chose for further cooperation with Russia. The essence of the choice being this: signing the association agreement with the European Union in exchange for a loan from the International Monetary Fund (IMF) of 17 billion dollar or accepting an aid package from Russia worth about 15 billion dollar in combination with a discount on Russian gas. The reason why Ukraine could count on the “kindness” of the European Union and the US on one side and Russia on the other side ? Moving the borders of the influence areas. The US have been working on that for ages, for instance via their engagement in Georgia (the country not the US-state); Russia – that has not forgotten how big it was when the Soviet Union still existed and has gotten more than tired of the humiliations since mafia-like Jeltsin, who kneeled for the West, was exchanged for Putin – doesn’t feel like standing by doing nothing anymore. What started as financial bidding thus degenerated into a civil war. Aggressor in the financial bidding was the coalition European Union-US, Ukraine was till then sitting firmly in the influence area of Russia.

But why did Ukraine absolutely have to leave Russia’s influence area ? From the amounts that were offered to “save” the country one could easily conclude that it is not exactly the richest country in the region and thus that the expected revenues – still the most important motivation in the international game – can’t be much. Wright ?

Well, that is where Monsanto enters. It is known that the International Monetary Fund is nót a big benefactor, isn’t it ? The IMF only “saves” countries when it expects a big return on investment. Once in a while that goes wrong, but when big industrial players like Monsanto use their persuasive power, the IMF is always willing to give it a try. And Monsanto did have enough reasons to convince the IMF: the future of genetically modified organisms (GMOs) on the Eurasian continent.

That future namely doesn’t look very bright. Not only in the green movements in Western Europe – movements that lobby with the European Parliament too – but also in a number of countries there is not much enthusiasm about gm-crops. Bulgaria, Germany, Greece, Hungary, Italy, Luxembourg, Austria, Poland and France have legislation against the growing of Monsanto-corn MON 810 and BASF-potato Amflora already. Much against the will of not only Monsanto, BASF, DuPont and similar groups, but also of the European Commission (the non-elected European government, so to speak). Knowing that Russia is going the anti-GMO way too (the country promised last year to admit the growing of GMOs as part as its entrance to the World Trade Organisation, but has since then moved the decision to the long term), with prime minister Dimitri Medvedev saying still in April of this year that “if the Americans like to eat such products, let them eat them.  We don’t need to do that; we have enough space and opportunities to produce organic food”, the GMO-industry is looking for a possibility to break into the continent. A possibility which could become reality in, indeed, Ukraine.

Ukraine, that has been known for long as the “grain basket of Europe”, is just ideal for the growing of grain and corn, but the former Ukrainian government put a ban on the use of GMOs in agriculture. Maybe that could, in exchange for 17 billion dollars of “help”, be changed ? That is what was tried in article 404 – nicely hidden between hundreds of others, sometimes much less important, articles – of the association agreement Yanukovych was supposed to sign: both parties would be obliged to cooperate on the extended use of biotechnologies. Read: Ukraine would be forced to open its borders to genetically modified crops and GMOs.

Monsanto, obviously very self-assured, announced in May 2013 that it would invest 140 million dollar in a corn seed plant in Ukraine. Of course, said spokesman Vitally Fechuk, “we will be working with conventional seeds only”. By the 5^th of November 2013 that had changed. On that day Volodymr Klymenko, spokesman of the Ukrainian Grain Association, announced on a press conference that his organization, together with five other big agricultural organizations, had demanded to change the law on biosecurity so “creating, testing, transportation and use of GMOs” would become possible. “Coincidentally” this demand was also one of the conditions in the association agreement with the European Union/the IMF.

At the beginning of December last year, after the start of the “spontaneous” revolution, Monsanto Ukraine launched its program for “social development” of the country, named “Grain Basket of the Future”, with the promise to the rural population that thus they could “start feeling that they can improve their situation themselves as opposed to waiting for a handout”.

A few days later, on December 13, Monsanto, through Jesus Madrazo, announced at the US-Ukraine Conference in Washington that the company saw “the importance of creating a favorable environment [in Ukraine] that encourages innovation and fosters the continued development of agriculture”. A favorable environment which could obviously be created by opening the Ukrainian borders to GMOs, but also by lifting the ban on selling agricultural land to the private sector. As Morgan Williams, CEO of the US-Ukraine Business Council, told to the International Business Times in March: “The major item would center around getting the government out of business”. The agribusiness companies on the Executive Committee of the Business Council – Monsanto, John Deere, DuPont, Cargill and others – would undoubtedly agree to that.

As would probably the Ukrainian Crisis Media Center. That was founded on the 2^nd of March 2014 – the day after Donetsk declared itself independent from Ukraine and the same day Luhansk did the same – with its headquarters in Hotel Ukraina in Kiev. Core message of the press agency is that the interim government of Ukraine is legitimately elected by the parliament including the party of the disposed Yanukovych and that the country is victim to the military aggression of neighboring Russia. More important is the fact that this “independent” agency is financed by, amongst others, George Soros, the Ukrainian interim government and Weber Shandwick, one of the biggest publicity agencies in the world that was also responsible for Obama’s “Affordable Care Act” campaign. The press agency was labeled on April 15 of this year as a “voluntary operation” by Olga Radchenko of PBN Hill + Knowlton Strategies, a corporation of which the CEO, Myron Wasvlyk, happens to be on the board of the US-Ukraine Business Council, and the managing director for Ukraine, Oksana Monastyrska, coincidentally leads the firms work for … Monsanto.

Now, do we, closing this article, dare to say that Monsanto requested the war in Ukraine ? No. But the mere fact that Ukraine with its new “western” government would open its borders to GMOs and agricultural land could be sold to private corporations like Monsanto, while it would become harder for the countries of the European Union to put an import ban on genetically modified crops if those crops were grown in a country that is (at least) associated with the European Union, makes it very clear that for Monsanto and its allies there is a lot at stake in getting Ukraine out of the Russian influence aria, if need be manu militari.

Oh yeah, before we forget: read the free prequel to our comic The Maier-Files here.

Oekraïne: oorlog op verzoek van Monsanto? – deel 2

Gisteren, in deel 1 van dit artikel, hadden we het over de huidige stand van zaken in de Oekraïense burgeroorlog en vooral in de propagandaoorlog die wereldwijd daaromtrent gevoerd wordt. Een propagandaoorlog waaraan zogenaamd “onafhankelijke” media in het “vrije” Westen graag meewerken, in die mate zelfs dat ze er alles aan doen om het niét te hebben over de feiten die aan de basis liggen van wat sinds november vorig jaar in en rond Oekraïne is gebeurd. Laat ons dus even terugkeren naar 21 november 2013.

Op die dag beginnen betogers op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev hun “Revolutie van de Waardigheid”, ook genoemd naar hun streven om Oekraïne te integreren in de Europese Unie: “Euromaidan”. We twijfelen er geen ogenblik aan dat het overgrote deel van die betogers daar stonden vanuit idealistische overwegingen en dat een groot deel van de nadien volgende gevechten geleverd zijn door diezelfde en andere idealisten. Alleen … wisten ze wat ze deden ? En werden ze niet, zoals zo vaak gebeurt bij “spontane” volksopstanden, misbruikt door verre van idealistische machthebbers ? Daarover willen we het vandaag hebben.

Rechtstreekse aanleiding voor de protesten was namelijk het niet-ondertekenen van een associatieovereenkomst tussen zijn land en de Europese Unie door toen nog zetelend president Janoekovytsj. Betogers eisten meer Europese integratie, het aftreden van de president en vervroegde verkiezingen, terwijl Janoekovytsj, daarin gesteund door zo’n vijftig procent van de bevolking (volgens allerlei opiniepeilingen), koos voor verdere samenwerking met Rusland. De essentie van de keuze lag namelijk hierin: ofwel een associatieovereenkomst met de Europese Unie in ruil voor een lening van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) van 13 miljard euro ofwel een hulppakket van Rusland ter waarde van 11,5 miljard euro plus een korting op gas uit Rusland. De reden waarom Oekraïne op die “welwillendheid” van de Europese Unie en de VS enerzijds en Rusland anderzijds kon rekenen ? Het verleggen van de grenzen van de invloedszones. De VS zijn daar al jaren mee bezig, onder andere via hun tussenkomst in Georgië, Rusland – dat nog niet vergeten is hoe groot het was toen de Sovjet-Unie nog bestond en de vernederingen intussen méér dan beu is sinds de maffiose en voor het Westen kruipende Jeltsin werd ingeruild voor Poetin – heeft geen zin meer om dat nog aan te zien. Wat begon met een financieel opbod ontaardde dus in een burgeroorlog. Agressor bij dat financieel opbod was de coalitie Europese Unie-VS, Oekraïne zat namelijk tot op dat moment stevig binnen de invloedszone van Rusland.

Maar waarom moet Oekraïne per se uit de invloedszone van Rusland gehaald worden ? Uit de bedragen die geboden werden om het te “redden” blijkt immers duidelijk dat het niet meteen het meest welvarende land is in de regio en dat er dus qua inkomsten – toch nog steeds dé belangrijkste motivatie voor het internationale spel – niet veel uit te halen valt. Of toch ?

Wel, dáár komt Monsanto binnen. Het is immers welbekend dat het Internationaal Monetair Fonds géén wilde weldoener is en landen alleen “redt” als die investering geacht wordt veel geld op te brengen. Dat loopt af en toe fout, maar als grote industriële jongens als Monsanto hun overredingskracht aanwenden, wil het IMF altijd wel een poging doen. En Monsanto had wel degelijk voldoende redenen om het IMF te overtuigen: de toekomst van genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) op het Euraziatische continent.

Met die toekomst zit het namelijk niet echt snor. Niet alleen bij milieubewegingen in West-Europa – bewegingen die óók lobbyen bij het Europese Parlement -, maar ook in een aantal landen bestaat bijzonder weinig enthousiasme voor ggo-gewassen. Zo hebben Bulgarije, Duitsland, Griekenland, Hongarije, italië, Luxemburg, Oostenrijk, Polen en Frankrijk al maatregelen genomen tegen het telen van de Monsanto-maïssoort MON 810 en de BASF-aardappelsoort Amflora. Zeer tegen de zin van niet alleen Monsanto, BASF,DuPont en soortgelijke concerns, maar ook van de Europese Commissie (de niet-verkozen Europese regering, zeg maar). Wetende dat ook Rusland meer en meer de anti-ggo-toer opgaat (het land beloofde vorig jaar nog de teelt van ggo’s toe te laten als deel van het akkoord dat Rusland sloot om opgenomen te worden in de Wereldhandelsorganisatie, maar heeft die beslissing intussen op de lange baan geschoven), waarbij eerste minister Dimitri Medvedev nog in april van dit jaar zei dat “als de Amerikanen graag zo’n producten eten, ze dat maar moeten doen, maar dat de Russen dat niet nodig hebben: we hebben genoeg ruimte en mogelijkheden om organisch voedsel te produceren”, is de ggo-industrie dus op zoek naar een mogelijkheid om in te breken op het continent. Een mogelijkheid die zich voor kon doen in, inderdaad, Oekraïne.

Oekraïne, dat lang heeft bekend gestaan als “de graanschuur van Europa”, is ideaal voor het kweken van graan en maïs, maar de vroegere Oekraïense wetgever verbood het gebruik van ggo’s in de landbouw. Misschien kon daar, in ruil voor 13 miljard euro aan “hulp”, wel verandering in gebracht worden ? Dat is dan ook wat geprobeerd werd in artikel 404 – fijn verborgen tussen de honderden andere, soms véél minder belangrijke artikels – van de aan Janoekovytsj voorgelegde associatieovereenkomst: beide partijen verplichten er zich toe samen te werken aan het uitbreiden van biotechnologieën. Lees: Oekraïne moest zijn grenzen openstellen voor genetisch gemanipuleerde gewassen en ggo’s.

Monsanto, kennelijk op voorhand al zeker van zijn zaak, kondigde zelfs al in mei 2013 aan dat het 106 miljoen euro zou investeren in een maïszaadfabriek in Oekraïne. Uiteraard, zo zei woordvoerder Vitally Fechuk, “alleen voor conventionele zaden”. Tegen 5 november 2013 was dat echter veranderd. Toen kondigde Volodymr Klymenko, woordvoerder van de Oekraïense Graanassociatie op een persconferentie aan dat zijn vereniging, samen met nog vijf andere grote landbouwverenigingen, gevraagd had de wet op de bioveiligheid te veranderen en het “creëren, testen, transporteren en gebruiken van ggo’s toe te laten”. “Toevallig” viel die eis samen met de voorwaarden van de associatieovereenkomst met de Europese Unie/het IMF.

Begin december vorig jaar, na de aanvang van de “spontane” volksopstand, lanceerde Monsanto Oekraïne ook zijn programma voor de “sociale ontwikkeling” van het land, genoemd “Graanschuur van de toekomst” (“Grain Basket of the Future”) met de belofte dat de plattelandsbevolking “zou beginnen voelen dat ze zelf haar situatie kan verbeteren in plaats van te wachten op de hulp van anderen”.

Een paar dagen later, op 13 december, liet Monsanto, bij monde van Jesus Madrazo, op de US-Oekraïne-conferentie in Washington weten dat het bedrijf “het belang ziet van het creëren van een gunstige omgeving [in Oekraïne] die innovatie en de voortdurende ontwikkeling van de landbouw bevordert”. Een gunstige omgeving die klaarblijkelijk zou kunnen gecreëerd worden door het openstellen van het land voor ggo’s, maar ook door het opheffen van het verbod op de verkoop van landbouwgrond aan de private sector. Of zoals Morgan Williams, baas van de US-Ukraine Business Council, vertelde aan International Business Times in maart: “Het belangrijkste punt zou draaien rond het uit de zakenwereld verwijderen van de overheid”. Iets waar de agrobedrijven die in het uitvoerend comitee van diezelfde Business Council zitten – onder andere Monsanto, John Deere, Du Pont en Cargill – het ongetwijfeld volledig mee eens zijn.

Net zoals het Ukrainian Crisis Media Center wellicht. Dát werd opgericht op 2 maart 2014 – daags na de afscheuring van Donetsk en dezelfde dag als de afscheuring van Loehansk - met als hoofdkwartier Hotel Ukraina in Kiev. Kernboodschap van het persagentschap is dat de interimregering van Oekraïne legitiem verkozen is door het parlement inclusief de partij van de afgezette Janoekovytsj en dat het land het slachtoffer is van militaire agressie door buurland Rusland. Belangrijker is dat het “onafhankelijke” persagentschap gefinancierd wordt door onder andere George Soros, de Oekraïense interimregering en Weber Shandwick, een van de grootste publiciteitsfirma’s ter wereld, die onder andere de campagne voor Obama’s “Affordable Care Act” verzorgde. Het persagentschap werd op 15 april van dit jaar nog verkocht als “een vrijwillige operatie” door Olga Radchenko van PBN Hill + Knowlton Strategies, een bedrijf waarvan de baas, Myron Wasvlyk, toevallig ook bestuurslid is van de US-Ukraine Business Council en de beheerder voor Oekraïne, Oksana Monastyrska, ook het werk van de firma leidt voor … Monsanto.

Zouden we, ter afsluiting van dit artikel, durven zeggen dat Monsanto verzocht heeft om de oorlog in Oekraïne ? Neen. Maar alleen al het feit dat Oekraïne met een nieuwe “westersgezinde” regering open zou gesteld worden voor ggo’s en dat de tot nog toe in handen van de regering zijnde landbouwgronden zouden kunnen gekocht worden door privé-firma’s zoals Monsanto, terwijl het voor de landen van de Europese Unie ook een stuk moeilijker zou worden om, bijvoorbeeld, een importverbod op genetisch gemanipuleerde gewassen in te voeren als die gewassen gekweekt werden binnen een land dat (minstens) geassocieerd is met die Europese Unie, maakt duidelijk dat Monsanto en consoorten er alle belang bij hebben Oekraïne los te weken uit de Russische invloedszone, desnoods manu militari.

O ja, voor we het vergeten: lees de gratis prequel van De Maier-Files hier.

Ukraine: a war by request of Monsanto? – part 1

The mainstream media, both in the Anglo-Saxon countries as in Western Europe, are continuously building on the fairytale about “Adolf Putin”. Putin says to José Manuel Barroso, president of the European Commission, that Russia can take Kiev in two weeks if it wants to? David Cameron, British prime minister, warns that “the mistakes made in 1938 must not be made again”. No “appeasement”, repeats Angela Merkel, the German Bundeskanzler, because Putin would “aim for Latvia and Estonia” after taking Ukraine and he is still “not to be trusted”.

Meanwhile official Ukrainian troops are more and more in trouble and the rebels that were on the losing side a month ago, especially after being accused – an accusation still not proven – by half the world of taking down flight MH17, are now winning. According to an anonymous high ranked NATO-general the situation is so bad that the Ukrainian government has already lost the war and better takes care of “getting the troops out of the Russian grip alive”. Why? Because of the new front in the south, near harbor city Mariupol, which makes an overland link between the Krim and Russia possible, by which Ukraine would lose all control over its eastern border. On top of that professor Alexander Mattelaer, of the Free University of Brussels, claims that nobody actually thinks they can “defend” Ukraine.

That of the 1 million Ukrainians who have fled their houses because of the violence more than 800.000 have moved to Russia, while the “aggressor” according to Western media comes from that direction, is apparently not enough to change the image of that “aggressor”. That NATO puts every effort into making Ukraine a member state, while Putin has said in May that he sees exactly that as the major threat to Russian safety, doesn’t bring our media to more reasonable news coverage either. And even the fact that the same NATO speaks about the so called Readiness Action Plan (RAP) which would make it possible to deploy 4000 troops in Eastern Europe within 48 hours, while the United States government barely hides its happiness over the expected growth of the alliance and the possibility that new “threats” on the borders would make the “defense” budgets grow again, doesn’t make our political journalists any smarter.

Knowing how little the mainstream media normally cares about the facts behind the press releases, we don’t have to expect that they will pay any attention to the growing buzz in the underground of the internet that Monsanto has very high stakes in this Ukrainian war. That is nevertheless a fact. Tomorrow we explain why. Meanwhile you can maybe kill time by reading the free prequel to our comic The Maier-Files. It’s here: http://maier-files.com/prequel.php.

Oekraïne: oorlog op verzoek van Monsanto? – deel 1

In de “mainstream” media, zowel in de Angelsaksische landen als in West-Europa, wordt iedere dag wat verder gebouwd aan het sprookje rond “Adolf Poetin”. Poetin laat tijdens een gesprek met José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie, weten dat Rusland binnen twee weken Kiev kan innemen als het dat wil? David Cameron, de Britse premier, waarschuwt de “fouten die in 1938 werden gemaakt niet te herhalen”. Geen “appeasement”, zegt ook Angela Merkel, de Duitse bondskanselier, want Poetin zou na Oekraïne ook nog “Letland en Estland op de korrel nemen” en hij is bovendien nog steeds “niet te vertrouwen”.

Intussen raken de officiële Oekraïense troepen iedere dag wat zwaarder in het nauw en dat terwijl de rebellen een maand geleden nog aan de verliezende hand waren, vooral nadat ze de wereld over zich heen kregen ten gevolge van de, nog steeds onbewezen, beschuldiging dat zij de MH17 neergehaald hadden. Volgens een, anoniem gebleven, hooggeplaatste NAVO-generaal is het zelfs zó erg dat de Oekraïense regering het conflict al verloren heeft en er maar het beste voor kan zorgen “zijn troepen levend uit de greep van de Russen te halen”. Aanleiding daartoe is, nog volgens de generaal in kwestie, het nieuwe front in het zuiden, nabij de havenstad Marioepol, dat een verbinding over land tussen de Krim en Rusland zou kunnen bewerkstelligen waarmee Oekraïne de controle over zijn oostgrens volledig zou kwijt raken. Volgens professor Alexander Mattelaer, verbonden aan de Vrije Universiteit Brussel, ziet bovendien niemand het zitten om Oekraïne te “verdedigen”.

Dat van de 1 miljoen mensen in Oekraïne die hun huis zouden verlaten hebben uit angst voor gewelddadigheden meer dan 800.000 naar Rusland gevlucht is, terwijl de “agressor” volgens de Westerse media toch van daar komt, is kennelijk niet van aard om het beeld over die “agressor” bij te sturen. Dat de NAVO er alles aan doet om van Oekraïne een lidstaat te maken, terwijl Poetin al in mei gezegd heeft dat hij net dát als de grootste bedreiging voor de Russische veiligheid zou zien, brengt onze media óók al niet tot redelijker berichtgeving. En dat diezelfde NAVO er over spreekt om via het zogenaamde Readiness Action Plan (RAP) 4000 man in Oost-Europa te kunnen inzetten binnen de 48 uur en de Verenigde Staten nauwelijks hun blijdschap verbergen over de vermoedelijke groei van het bondgenootschap en de mogelijkheid dat door de nieuwe “bedreigingen” aan de grenzen de budgetten voor “defensie” weer zouden stijgen, maakt van de politieke journalisten al evenmin slimmere mensen.

Wetend hoe weinig interesse de media doorgaans opbrengen voor de feiten achter de persberichten hoeven we dus niet te verwachten dat ze ook maar enige aandacht gaan besteden aan het de laatste dagen steeds luider in de ondergrond van het internet gonzende “gerucht” dat Monsanto wel zéér grote belangen heeft bij deze oorlog. Nochtans ís dat zo. Morgen leggen we u uit waarom. Intussen kan u misschien de tijd doden met het lezen van de gratis prequel op onze strip De Maier-Files ? Hierzo: http://maier-files.com/NL/prequel.php.

The Maier-Files – free prequel online

Last week Pat & Dorn, two newcomers in the world of comics, launched a new comics series: The Maier-Files. For all information on that you can read the press release on our website (http://maier-files.com/press.php).

However, we made a beginner’s mistake. Last week we learned that potential readers do like the fact that they can read the prequel to the series – of which the next book is expected before the end of the year – for free, but don’t like giving their email address for that purpose.

So, because we think it’s important that people read the prequel and get to know the story, we have decided to put the free prequel online. Via “Read prequel” in the top left corner of the page everyone can now read through book 0, “The legacy”: http://maier-files.com.

We of course hope that people who liked the prequel will subscribe to our free newsletter – they will still get a link to the pdf-version of the prequel by doing so -, so we can keep them posted on our work and the release of our next comic book.

Meanwhile we keep on publishing our blogs on everything we find important and/or interesting, whether it’s comic related or not. Keep on visiting these pages. Read our comic. And do let us know what you think about it !

De Maier-Files – prequel nu gratis online

Vorige week lanceerden Pat & Dorn, twee nieuwelingen in de stripwereld, een stripserie: De Maier-Files. Voor alle uitleg daaromtrent verwijzen we u graag door naar de persmededeling op onze website (http://maier-files.com/NL/pers.php).

Alle begin is echter moeilijk, ook voor ons. We leerden dus in de voorbije week dat potentiële lezers het wel fijn vinden de prequel tot onze serie – waarvan het eerstvolgende album nog dit jaar te verwachten valt – gratis te kunnen lezen, maar afkerig staan tegenover het daartoe verstrekken van hun e-mailadres.

Omdat we het belangrijk vinden dat mensen die prequel lezen en op die manier kennis kunnen maken met het verhaal, hebben we dan ook besloten de prequel nu gratis online ter beschikking te stellen. Via “Lees prequel” bovenaan links op onze pagina kan iedere geïnteresseerde nu dus boek 0, “De erfenis”, doorbladeren: http://maier-files.com/NL/.

We hopen uiteraard nog wel dat mensen die de prequel graag gelezen hebben gebruik gaan maken van de mogelijkheid zich in te schrijven op onze gratis nieuwsbrief – waardoor ze ook de pdf van boek 0 kunnen downloaden -, zodat we geïnteresseerden op de hoogte kunnen houden van onze vorderingen en het verschijnen van het volgende album.

Intussen blijven we blogs publiceren over alles wat we belangrijk en/of interessant vinden, of het nu te maken heeft met strips of niet. Blijf deze pagina’s bezoeken. Lees onze strip. En laat ons weten wat u er van vindt !